SCK – Park Tradycji

SCK – Park Tradycji

ul. E. Orzeszkowej 12

41-103 Siemianowice Śląskie

parktradycji@siemck.pl

Telefon

(+48) 32 765 27 40

Rezerwacje

parktradycji@siemck.pl

Punkt sprzedaży biletów

  • Poniedziałek – Czwartek od 11.00 do 17.00
  • Piątek – Sobota od 12.00 do 18.00
  • Niedziela nieczynne obowiązuje w sezonie letnim:
    01.05.2017 – 30.09.2017

Oddany do użytku we wrześniu 2012 roku postindustrialny obiekt służy mieszkańcom Siemianowic jako miejsce spotkań oraz zaprasza gości spoza miasta do zwiedzania ekspozycji, a także wzięcia udziału w imprezach. Odbywają się tutaj koncerty, spektakle, projekcje filmowe, konferencje i inne wydarzenia o charakterze kulturalnym. Obiekt posiada nowoczesną salę widowiskową na 160 osób.

Historia obiektu

Park Tradycji to obiekt poprzemysłowy, który pełni obecnie funkcję instytucji kultury, powstały w wyniku renowacji budynku maszynowni i szybu wyciągowego kopalni „Michał” oraz przyległego terenu w siemianowickiej dzielnicy Michałkowice. Żeby jednak sięgnąć do właściwych początków i najstarszych korzeni Parku Tradycji, musimy skierować uwagę na Siemianowice wieku XIX i dziś już prawie zapomnianą kopalnię-poprzedniczkę „Michała”, a mianowicie kopalnię „Max”.

Informacje historyczne za: Małgorzata Dersus, Z dziejów przemysłu Siemianowic Śląskich, Siemianowice Śląskie 2012, s. 25 – 35.

Działalność kopalni zapoczątkowała rodzina Rheinbabenów, która – jako ówczesny właściciel Michałkowic – w roku 1856 uzyskała nadanie górnicze (poszerzone o kolejne tereny w roku 1867), zaś budowę szybów rozpoczęła w roku 1881. Już dwa lata później w kopalni „Max” wydobywano węgiel.

Kolejnym momentem przełomowym z punktu widzenia losów przedsiębiorstwa był rok 1892, w którym książę Hugo Hohenlohe-Oehringen nabył dobra michałkowickie wraz z kopalnią. W ciągu następnej dekady kopalnia rozwijała się bardzo dynamicznie: dwa istniejące szyby pogłębiano i modernizowano, a w roku 1902 oddano do użytku trzeci szyb „Christian Kraft” (szyb materiałowy, wydobywczo-pomocniczy) nazwany na cześć syna księcia Hohenlohego-Oehringena. Ten sam szyb 34 lata później otrzymał nazwę „Krystyn”. W roku 1975 jego dotychczasową wieżę wyciągową zastąpiła nowa, którą odwiedzający Park Tradycji mogą – dzięki renowacji – podziwiać w pełnej krasie, a która stanowi jeden z ważniejszych elementów lokalnego krajobrazu.

W roku 1905 na kopalnię składało się już pięć szybów i wiele budynków kopalnianych. Od tego właśnie roku aż do lat trzydziestych kopalnią zarządzała, stale unowocześniając i rozbudowując zasoby, Spółka Akcyjna Zakłady Hohenlohego utworzona przez Christiana Krafta.
Nazwę, pod którą większość siemianowiczan znała kopalnię, czyli „Michał”, nadano w roku 1936. Kopalnia „Michał” była więc nie tylko spadkobierczynią, ale także bezpośrednią kontynuatorką ponad półwiecznej działalności „Maxa”.

Po II wojnie światowej kopalnię „Michał” znacjonalizowano. Do roku 1975 była ona samodzielnym zakładem wchodzącym początkowo w skład Chorzowskiego Zjednoczenia Przemysłu Węglowego, a następnie Katowickiego Zjednoczenia Przemysłu Węglowego. W wyniku połączenia „Michała” z kopalnią „Siemianowice”, kopalnia „Michał” stała się Rejonem III KWK „Siemianowice”.

Decyzję o likwidacji zakładu podjęto w roku 1989, a do ostatecznej likwidacji (ze względu na zły stan techniczny maszyn i budynków oraz kończące się zasoby węgla) doszło w roku 1994.

Obecnie

W roku 2008 miasto Siemianowice Ślaskie przejęło niszczejący budynek maszynowni szybu „Krystyn” i samego szybu, które znajdowały się wówczas w prywatnych rękach. W tym samym roku z impetem ruszyły prace remontowe, a renowacja obiektu i utworzenie na jego terenie Parku Tradycji stały się jednym z większych wyzwań, które stanęły przed gminą, i jedną z najambitniejszych inwestycji w najnowszej historii Siemianowic.

Park Tradycji został otwarty we wrześniu 2012 roku i znajduje się obecnie pod zarządem Siemianowickiego Centrum Kultury. Już w pierwszych dniach funkcjonowania Parku – odwiedziły go tysiące siemianowiczan.

Pierwszym eksponatem, którego nie sposób przeoczyć, wchodząc do budynku, jest umieszona w centralnej części parteru parowa maszyna wyciągowa z roku 1905. Tuż obok maszyny znajduje się wystawa lamp górniczych, tzw. „karbidek”, z różnych okresów i wielu części Europy.

Zwiedzający mogą oglądać również odrestaurowany obraz św. Barbary, który pierwotnie należne sobie miejsce znalazł w cechowni kopalni „Michał”. W otoczeniu obrazu, oprócz figury klęczącego górnika w stroju roboczym z XX wieku, prezentowane są górnicze mundury galowe. Refleksem istnienia przemysłu hutniczego na terenach miasta jest z kolei replika pieca hutniczego wraz z pracującym przy nim hutnikiem. Do dyspozycji gości jest także interaktywny „Info Kiosk”, przy pomocy którego można np. wysłać maila, ale także sprawdzić swoją wiedzę (rozwiązując quiz) lub zaspokoić ciekawość (oglądając liczne filmy dotyczące historii kopalni „Michał”).

W podziemiach odwiedzający mogą zobaczyć, jak wyglądał chodnik górniczy, a także osobiście spotkać się ze Skarbnikiem. O historii Śląska oraz kopalni opowiada wirtualny górnik, a prezentacja interaktywna, reagująca na ruch zwiedzających, pozwala im poznać zarówno dawne – przemysłowe – Siemianowice, jak i obecne oblicze miasta. Warto też zwrócić uwagę na posadzkę, na której znajduje się mapa odwzorowująca dawne centrum Siemianowic. W gablotach umieszczono sprzęty stosowane kiedyś w górnictwie: można więc zobaczyć aparat tlenowy, telefon, który służył do komunikacji z górnikami pracującymi na dole, oraz bardy paradne górników, czyli specjalne zdobione topory górnicze.
Na wyższych kondygnacjach powstała nowoczesna i znakomicie wyposażona sala widowiskowa mogąca pomieścić 160 osób, która będzie miejscem koncertów, spektakli, konferencji, projekcji filmowych oraz innych wydarzeń artystycznych i intelektualnych.

Teren wokół budynku i wieży szybu „Krystyn” został zagospodarowany w taki sposób, aby zaspokoić różnorodne potrzeby zarówno mieszkańców miasta, jak i odwiedzających Siemianowice gości. Do dyspozycji oddano 60 bezpłatnych miejsc parkingowych; teren doskonale nadaje się do spacerów i spędzania czasu na wolnym powietrzu oraz pozwala na organizowanie dużych imprez plenerowych. Wieża wyciągowa szybu „Krystyn” w nocy jest imponująco podświetlona, przez co stała się niekwestionowaną ozdobą dzielnicy Michałkowice..

Park Tradycji oferuje

Część ekspozycyjną na dwóch kondygnacjach, Nowoczesną salę widowiskową na 160 widzów, Profesjonalne nagłośnienie i oświetlenie, Możliwość zakupienia pamiątek, Bezpłatny parking, Bezpłatny internet Wi-Fi, Organizację konferencji, szkoleń, pokazów, Przystosowanie obiektu do potrzeb osób niepełnosprawnych.

Do dyspozycji

  • Sala widowiskowa na 160 osób
  • Cały budynek

 


Oferta wynajmu naszych obiektów w formacie PDF

Lista sprzętu audiowizualnego na wyposażeniu SCK Park Tradycji

Zwiedzanie z przewodnikiem

Grupy zorganizowane oraz turyści indywidualni (po wcześniejszej rezerwacji).

Możliwość zwiedzania z przewodnikiem również w języku angielskim lub niemieckim – po uprzednim umówieniu się.

Czas zwiedzania – około 45 minut.
Obiekt przyjazny dzieciom. Brak ograniczeń wiekowych.
Obiekt przyjazny osobom starszym i niepełnosprawnym (winda).

Ceny biletów: Dorośli – 4 zł, Dzieci – 2 zł

THE PAST

Park Tradycji (Tradition Park) is a postindustrial building that together with its surroundings constitutes a cultural institution. The rise of the Park was possible thanks to the renovation of the machinery building and a shaft called ‘Michał’ (‘Michael’) in Michałkowice district. The history of the object began in 19th century when ‘Max’, a predecessor of ‘Michał’, was founded.

(Historical facts extracted from: Małgorzata Derus, ‘Z dziejów przemysłu Siemianowic Śląskich’, Siemianowice Śl. 2012, p. 25 – 35)

The activity of ‘Max’ was started by the Rheinbaben family which – as an owner of Michałkowice at that time – gained rights to build a coal mine in 1856 and started to rise it in 1881. Coal mining started two years later.

The next crucial moment for the company was 1892 when Prince Hugo Hohenlohe-Oehringen bought Michałkowice together with the coal mine. During the next decade there was a great and dynamic progress of the mine: two working shafts were made deeper and a new shaft was erected; it was called ‘Christian Kraft’ to honour prince’s Hohenlohe-Oehringen son. 34 years later the shaft was named ‘Krystyn’ and in 1975 the old shaft’s tower was replaced by a new one which was renovated and nowadays can be admired by Tradition Park visitors being an important landmark in local scenery.

In 1905 the mine included 5 shafts and variety of mine buildings and engines. Since this year until the thirties of the 20th century the mine was administrated by a public company ‘Hohenlohe’s Works’ created by Christian Kraft. The Company kept modernizing and extending ‘Max’. The name of the mine, known much better among the people of Siemianowice, was given to it in 1936. So Michał Mine was continuing the works of ‘Max’.

After the World War 2, the mine was nationalized. At first, it was a part of Chorzów Mining Industry Union and later – Katowice Mining Industry Union. After the merger of ‘Michał’ and ‘Siemianowice’ coal mines, ‘Michał’ became ‘the 3rd Area of Coal Mine Siemianowice’.

In 1989 the mine was closed and liquidated because of a terrible condition of buildings and machines as well as poor coal seams. Year 1994 was a time of definitive closing of the mine.

THE PRESENT

In 2008 President of Siemianowice, Jacek Guzy, decided that the city should overtake the place which was in private hands at that time. The renovation works began energetically and the rise of Tradition Park became one of the most important and ambitious challenges for the city in its modern history.

Tradition Park was opened for the visitors in September 2012. In its first days, thousands of people saw the institution. At present, Siemianowickie Centrum Kultury (Cultural Center of Siemianowice) is in charge of Tradition Park.

The first impressive exhibit, impossible to miss, is a lifting machine from 1905 that is located in the central part of the ground floor. Next to the machine there is an exhibition of miners’ lamps (from different times and parts of Europe).

Our guests may also see a renovated painting of St. Barbara, miners’ official uniforms, a replica of a steel mill furnace (reminding us of steel milling in Siemianowice). They can also use ‘Info Kiosk’ to send an e-mail, take part in a quiz or watch pictures and movies about the ‘Michał’ mine.

The visitors can also go underground where a replica of mine headway is arranged and where they have an opportunity to meet Skarbnik (a guardian spirit of Silesian miners). A virtual miner tells stories about the history of Silesia. There is also an interactive presentation that follows your moves and glass-cases with an exhibition of mining equipment. Moreover, the building has an audiovisual auditorium with 160 chairs. It’s created to organize concerts, theatrical plays, film projections, conferences and different artistic and intellectual events.

The area surrounding the building is well organized to satisfy both guests and the citizens of Siemianowice. There are 60 free parking places but also a green area ideal for family walks, spending time outdoors and organizing big outdoor events. The ‘Krystyn’ shaft tower is illuminated at night constituting an outstanding decoration of Michałkowice district.

The activity of ‘Max’ was started by the Rheinbaben family which – as an owner of Michałkowice at that time – gained rights to build a coal mine in 1856 and started to rise it in 1881. Coal mining started two years later.

Exhibition

The first impressive exhibit, impossible to miss, is a lifting machine from 1905 that is located in the central part of the ground floor. Next to the machine there is an exhibition of miners’ lamps (from different times and parts of Europe).

Our guests may also see a renovated painting of St. Barbara, miners’ official uniforms, a replica of a steel mill furnace (reminding us of steel milling in Siemianowice). They can also use ‘Info Kiosk’ to send an e-mail, take part in a quiz or watch pictures and movies about the ‘Michał’ mine.

The visitors can also go underground where a replica of mine headway is arranged and where they have an opportunity to meet Skarbnik (a guardian spirit of Silesian miners). A virtual miner tells stories about the history of Silesia. There is also an interactive presentation that follows your moves and glass-cases with an exhibition of mining equipment. Moreover, the building has an audiovisual auditorium with 160 chairs. It’s created to organize concerts, theatrical plays, film projections, conferences and different artistic and intellectual events.

The area surrounding the building is well organized to satisfy both guests and the citizens of Siemianowice. There are 60 free parking places but also a green area ideal for family walks, spending time outdoors and organizing big outdoor events. The ‘Krystyn’ shaft tower is illuminated at night constituting an outstanding decoration of Michałkowice district.

‘Max’ Cinema

Siemianowickie Centrum Kultury – Park Tradycji invites all
silver screen fans to visit ‘Max’ Cinema

‘Max’, in its idea, is a small studio cinema which offers audience very ambitious repertoire: world film classics, Polish cinema but also alternative independent cinema productions that are unavailable in commercial multiplexes.

Moreover, the cinema offers attractive and valuable animated cartoons which children can watch thanks to the Sunday Movie Mornings series. Some of the projections become a complete cultural event due to a short ‘prologue’ presented by a special guest. It may be a dance show, a concert or a meeting with an interesting person. None of commercial cinemas give you such an extraordinary show that would intensify your reception of the film.

We recommend visiting ‘Max’ cinema in which the magic of the silver screen unites with the magic of the place.

FRÜHER

Der Traditionspark ist ein industrielles Objekt, das zurzeit die Funktion einer Kulturanstalt erfüllt, es ist infolge der Sanierung des Maschinenhauses und des Aufzugsschachts von „Michał”-Bergwerk und des Angrenzenden Geländes des Siemianowitzer Stadtviertels Michalkowitz (Michałkowice) entstanden. Um jedoch auf die richtigen Anfänge und den ältesten Ursprung des Traditionsparks zurückzugreifen muss man seine Aufmerksamkeit Siemianowitz des XIX Jahrhunderts und dem heute fast vergessenen Vorgänger-Bergwerk von „Michał” – und nämlich „Max” schenken.

Historische Angaben nach: Małgorzata Dersus, Z dziejów przemysłu Siemianowic Śląskich (Aus der Geschichte der Industrie von Siemianowitz), Siemianowitz 2012, S. 25 – 35.

Die Tätigkeit des Bergwerks hat die Rheinbaben-Familie – als damalige Inhaberin von Michalkowitz – initiiert, im Jahre 1856 hat sie das Berglehen (erweitert um weitere Gelände im Jahre 1867) erhalten und den Bau von Schächten hat sie im Jahre 1881 angefangen. Schon zwei Jahre später wurde im „Max”-Bergwerk Kohle gefördert.

Der nächste Wendepunkt aus dem Gesichtspunkt der Geschichte des Unternehmens war das Jahr 1892, in dem der Prinz Hugo Hohenlohe-Oehringen das Michalkowitzer Gut samt dem Bergwerk erworben hat. In der nächsten Dekade hat sich das Bergwerk sehr dynamisch entwickelt: zwei vorhandene Schächte wurden vertieft und modernisiert und im Jahre 1902 wurde der dritte Schacht „Christian Kraft” (Material-, Förder-, Hilfsschacht) zur Nutzung übergeben, der so zu Ehren des Sohns des Hohenlohe-Oehringen-Prinzen genannt wurde. Derselbe Schacht hat 34 Jahre später den Namen „Krystyn” erhalten. Im Jahre 1975 wurde sein bisheriger Förderturm von einem neuen Turm ersetzt, den die Besucher des Traditionsparks – dank der Sanierung – in ganzer Schönheit bewundern können und welcher einer der wichtigeren Elemente der lokalen Landschaft ist.

Im Jahre 1905 bestand das Bergwerk schon aus fünf Schächten und mehreren Bergwerkgebäuden. Ab diesem Jahr bis dreißiger Jahre wurde das Bergwerk von der von Christian Kraft gegründeten Aktiengesellschaft Hohenlohe-Werke verwaltet, indem der Bestand ständig modernisiert und ausgebaut wurde.
Der Name, unter welchem die Mehrheit der Siemianowitzer das Bergwerk kannte – „Michał”, wurde im Jahre 1936 verliehen. Das „Michał”-Bergwerk war also nicht nur Erbfolgerin, sondern auch direkte Fortsetzerin der über fünfzigjähriger Tätigkeit von „Max”.

Nach dem II Weltkrieg wurde das „Michał”-Bergwerk nationalisiert. Bis 1975 war es ein selbständiger Betrieb, der anfänglich ein Bestandteil der Chorzower Kohle-Industrievereinigung und dann der Kattowitzer Kohle-Industrievereinigung war. Infolge der Fusion von „Michał” mit dem „Siemianowice”- Bergwerk, wurde das „Michał”- Bergwerk zum Bezirk III des „Siemianowice”-Steinkohlenbergwerks.

Die Entscheidung über die Liquidation des Betriebs wurde im Jahre 1989 getroffen und zu der endgültigen Liquidation (wegen schlechten technischen Zustandes der Maschinen und Gebäuden und der zu Ende werdenden Kohlenvorräte) kam es im Jahre 1994.

JETZT

Im Jahre 2008 hat die Stadt Siemianowice Ślaskie das zu Grunde gehende Maschinenhaus des „Krystyn”-Schachts und den Schacht selbst übernommen, die sich damals in privaten Händen befanden. In demselben Jahre wurden mit Impetus die Sanierungsarbeiten angefangen und die Renovierung des Objekts und die Schaffung auf seinem Gelände des Traditionsparks wurden zu einer der größten Herausforderungen für die Gemeinde und eine der meist anspruchsvollsten Investitionen in der neuesten Geschichte von Siemianowitz.

Der Traditionspark wurde im September 2012 eröffnet und ist zurzeit unter der Verwaltung des Siemianowitzer Kulturzentrums. Schon in den ersten Tagen des Funktionierens des Parks wurde er von tausenden von Siemianowitzer besucht.

Das erste Exponat, das beim betreten des Gebäudes nicht übersehen werden kann, ist eine im Zentrum des Erdgeschosses gestellte Dampf-Fördermaschine aus dem Jahre 1905. Gleich neben der Maschine befindet sich eine Ausstellung der Grubenlampen, sog. „Karbidenlampen”, aus verschiedenen Zeiten und aus mehreren Teilen Europas.

Die Besucher können auch das restaurierte Gemälde von St. Barbara sehen, das ursprünglich den dafür entsprechenden Platz im Zechenhaus der „Michał”-Bergwerks gefunden hat. In der Umgebung des Gemäldes werden, außer der Figur eines knieenden Bergmanns in der Arbeitskleidung aus dem XX Jahrhundert, Bermann-Galauniforme präsentiert. Ein Reflex des Vorhandenseins der Bergbauindustrie in der Stadt ist eine Replik des Hüttenofens mit einem daran arbeitenden Hüttenmann. Zur Verfügung der Gäste steht auch ein interaktiver „Info Kiosk”, mit Hilfe dessen z.B. E-Mails verschickt werden können aber man kann auch sein Wissen (bei der Lösung eines Quiz) prüfen oder seine Neugier befriedigen (indem man zahlreiche Filme zur Geschichte des „Michał”-Bergwerks sieht).

Im Kellergeschoß können die Besucher sehen, wie eine Grubenstrecke aussah und auch den Schatzmeister persönlich treffen. Über die Geschichte Schlesiens und des Bergwerks erzählt ein virtueller Bergmann und eine interaktive Präsentation, die auf die Bewegung der Besucher reagiert, erlaubt ihnen, sowohl das ehemalige – industrielle Siemianowitz, als auch das jetzige Angesicht der Stadt kennenzulernen. Es lohnt sich auch, auf den Fußboden aufmerksam zu werden, auf welchem sich eine Karte befindet, die das alte Stadtzentrum von Siemianowitz widerspiegelt. In Schaukasten wird Ausrüstung gezeigt, die ehemals im Bergbau benutzt wurde: man kann also ein Sauerstoffgerät, ein Telefon zur Kommunikation mit Bergmänner, die unter Tage arbeiten, und Barten der Bergmänner, also speziell geschmückte Grubenbeilen sehen. In höheren Geschossen ist ein moderner und ausgezeichnet ausgestatteter Zuschauerraum für 160 Personen entstanden, der ein Platz für Konzerte, Vorführungen, Konferenzen, Filmvorführungen und anderer künstlerischen und intellektuellen Ereignissen wird.

Das Gelände um das Gebäude und „Krystyn”-Schachtturm herum wurde so bewirtschaftet, dass verschiedene Bedürfnisse sowohl der Stadtbewohner als auch der Siemianowitz besuchenden Gäste befriedigt werden. Es wurden auch 60 kostenlose Parkplätze zur Verfügung gestellt; das Gelände eignet sich ausgezeichnet zum Spazieren und Zeitvertreib im Freien und erlaubt das Organisieren von großen Außenveranstaltungen. Der „Krystyn”-Förderturm ist in der Nacht imponierend beleuchtet, wodurch er zum zweifellosen Schmuckelement des Michalkowitz-Stadtviertels wurde.